We mochten in 48 uur tijd 2x aantreden tegen de mannen van Volga. Er van uitgaande dat dit een sterk team zou zijn met 2 goede aanvallers en de rest ook degelijk reisden we af naar Gaanderen.
Donderdagavond, het is best koud en iedereen is wat ziekjes, of het de zenuwen waren of dat we gewoon echt niet fit waren, we weten het niet. In het veld was daar weinig van te merken. Aan beide zijden werd frivool en leuk gebald.
In de eerste set komen wij net iets lekkerder uit de startblokken en weten dit niveau vast te houden. Ondanks dat Stein alles probeerde lukte het niet om die set te winnen. Niet wetende dat dit onze laatste set zou zijn voor de komende 7 sets gingen we lekker door.

De setstanden waren redelijk close en telkens als het even moeilijk ging aan de overzijde was daar weer de heer Stein, die de ballen ogenschijnlijk eenvoudig binnensloeg. Was het niet bij de service dan was het wel bij de aanvallen. Als je dan 3 sets op rij verliest en 2 daarvan met 2 punten verschil, dan was het niveauverschil niet al te groot. En dan kan zo’n Stein in het veld best handig zijn. Daar werd ook zeker gebruik van gemaakt, wij hadden daar geen antwoord op, en dan verlies je de bekerwedstrijd zomaar met 3-1. Eerlijkheidshalve had het ook andersom kunnen zijn, werd later ook door Schopmans bevestigd. Het was een close call.

Dan komt de wedstrijd van vandaag. Je denkt, motivatie genoeg. Nou, blijkbaar niet. We begonnen slapjes en de mannen aan de andere zijde van het net niet. Daar werd er duftig op los geslagen. Wederom voornamelijk door Stein, hoewel ook de middens aardig scoorden. Dit ging 3 sets lang door. Wij waren er 2 keer dichtbij. En wederom was daar Ein Stein die het verschil kon maken.
De laatste set was een collectief falen aan onze zijde, van coach en wisselspelers tot hoofdpassers en spelverdelers aan toe. Beschamend om zo het veld te moeten ruimen. Eerlijk is eerlijk, Volga heeft vandaag terecht gewonnen, in de beker waren we gelijkwaardig. Als ik zo terugkijk op de beide wedstrijden ben ik nog steeds van mening dat ik heel blij ben dat ik aan deze zijde van het net sta. Niets ten nadele van Volga of de heer Stein, want hij is wel een geweldige volleyballer. Maar persoonlijk houd ik er wel van om ook een paar ballen te mogen slaan in een wedstrijd. Of ik die nu scoor of niet, ik moet er niet aan denken om 70% van de ballen naar 1 aanvaller te zien gaan.

Ik wens dan nu ook Volga veel plezier de rest van het seizoen. Ik weet dat wij dat in ieder geval wel hebben (OK, deze wedstrijd niet zoveel dan, maar normaliter wel. J). Onze doelstelling blijft nog fier overeind, bij de 1ste 6 eindigen.  Volgende week mogen we bij het altijd gezellige Favorita op bezoek. Hier hopen we toch wel een aantal punten te kunnen pakken.